مجوزى يابد ( به ملعون تعلق گيرد ) و گر نه به صاحب و گويندهء خود برگردد . ( 1 ) 7 - از ابى حمزه ثمالى ، گويد : شنيدم امام باقر ( ع ) مىفرمود : راستى چون لعنت از دهان صاحب خود بيرون آيد ، ميان او و طرف لعن شده مردّد ماند ، اگر مجوّزى يابد ( بر ملعون بماند ) و گر نه به گويندهء خود برگردد . ( 2 ) 8 - از ابى حمزه ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : هر گاه مردى به برادر مؤمنش گويد : اف ، از پيوستگى با او بيرون آيد ، و چون به او گويد : تو دشمن منى ، يكى از آنها كافر شود ، و خدا از مؤمنى كه بد برادر مؤمن خود را در دل دارد ، هيچ كردارى را نپذيرد . ( 3 ) 9 - از امام باقر ( ع ) ، فرمود : هيچ بشرى چشم در چشم مؤمن به او طعن نزند جز اينكه به بدترين مرگ بميرد و سزاوار باشد كه به خير برنگردد .